Lista przykładów monitorowania i raportowania wskaźników różnorodności biologicznej dla ekosystemów rolniczych

WESEM bioróżnorodność dla właścicieli gruntów

Ten zestaw narzędzi oferuje praktyczne metody, które pomogą Ci, jako właścicielowi gruntów rolnych, monitorować bioróżnorodność na swoim terenie. Monitorując poniższe kluczowe wskaźniki, możesz przyczynić się do realizacji szerszych celów odbudowy zasobów przyrodniczych i lepiej zrozumieć stan swojego ekosystemu rolniczego, zgodnie z zasadami zawartymi w Rozporządzeniu Nature Restoration Law.

Jak korzystać z tego zestawu:

Ten zestaw narzędzi oferuje właścicielom gruntów uproszczone podejście do monitorowania bioróżnorodności obszarów rolniczych, odwołując się do wskaźników zawartych w Rozporządzeniu w sprawie odbudowy zasobów przyrodniczych. Aby uzyskać oficjalne raporty lub bardziej szczegółową analizę, należy skonsultować się z lokalnymi ekspertami ds. rolnictwa lub wziąć udział w krajowych programach monitoringu.

Uwaga

Opisane tutaj działania stanowią uproszczenia szczegółowych wymogów określonych w Rozporządzeniu o odbudowie zasobów przyrodniczych, które mają na celu przede wszystkim monitorowanie i raportowanie na poziomie krajowym. Właściciele gruntów przekazujący dane za pomocą tych metod są zachęcani do skorzystania ze wskazówek lokalnych ekspertów ds. rolnictwa lub ochrony środowiska, aby zapewnić dokładność i trafność danych w regionalnych programach monitorowania. Dostępność i skuteczność narzędzi mogą się różnić w zależności od lokalizacji.

Wskaźniki różnorodności biologicznej dla ekosystemów rolniczych

Oto najważniejsze wskaźniki bioróżnorodności terenów rolniczych i praktyczne sposoby ich monitorowania:

Dlaczego jest to ważne? Obecność motyli jest jednym z lepszych wskaźników wskazujących na zdrowie ekosystemu. Wskaźnik ten obejmuje gatunki charakterystyczne dla europejskich użytków zielonych, które są objęte programami monitorowania motyli. Monitorowanie liczebności tych gatunków dostarcza informacji o bioróżnorodności i ogólnym stanie przyrodniczych łąk. Zdrowe I liczne populacje motyli świadczą o zdrowiu ekosystemu.

Twoje działania:

  • Określ obszar obserwacji: Wybierz konkretny użytek zielony na swoim gruncie prywatnym, który będziesz regularnie monitorować.
  • Zidentyfikuj gatunki: Idź spokojnie wyznaczoną trasą (metoda transektu) i policz konkretne gatunki motyli jakie spotkasz. Skoncentruj się na gatunkach charakterystycznych dla danego regionu.
  • Monitoruj liczebność: Powtarzaj liczenie o tej samej porze i w podobnych warunkach pogodowych każdego roku, aby śledzić zmiany zachodzące w populacjach poszczególnych gatunków.
  • Rejestruj dane: Zanotuj datę, godzinę, pogodę, liczbę zliczonych motyli każdego gatunku oraz lokalizację. Skorzystaj w tym celu z „Arkusza notatek – Planu zarządzania zasobami przyrodniczymi” lub podobnego dziennika.

Pomocne narzędzia:

  • Przewodnik do rozpoznawania motyli: Użyj książki lub aplikacji mobilnej do identyfikacji gatunków motyli
  • Notatnik lub aplikacja do notowania: Użyj notatnika terenowego lub dedykowanej aplikacji w swoim telefonie (np. Evernote, Microsoft OneNote) do zanotowania swoich obserwacji.
  • Lornetka: Może być pomocna w obserwowaniu i identyfikacji motyli na odległość.

Dlaczego jest to ważne? Węgiel organiczny jest kluczowym czynnikiem wpływającym na zdrowie i żyzność gleby. Poprawia strukturę gleby, zdolność do retencjonowania wody oraz zapewnia pożywienie organizmom glebowym.

Twoje działania:

  • Pobieranie próbek gleby: Wybierz reprezentatywne miejsca poboru próbek na swojej ziemi uprawnej.
  • Pobieranie próbek z odpowiedniej głębokości: Pobierz próbki z wierzchniej warstwy gleby, z głębokości 0–30 cm. Jest to warstwa najbardziej aktywna biologicznie
  • Analiza próbek: Wyślij próbki do laboratorium w celu określenia zawartości węgla organicznego lub użyj prostszego zestawu do badań terenowych w celu przeprowadzenia oceny wstępnej.
  • Szacowanie i porównywanie: Oblicz zawartość węgla organicznego (w tonach na hektar). Pobieranie próbek ich analizę powtarzaj co kilka lat, aby monitorować, czy praktyki użytkowania gruntów zwiększają, czy zmniejszają zawartość węgla organicznego w glebie.
  • Rejestrowanie wyników: Wpisz wyniki do „Arkusza notatek – Planu zarządzania zasobami przyrodniczymi” lub podobnego dziennika.

Pomocne narzędzia:

  • Świder glebowy lub szpadel: Przydadzą Ci się do pobierania próbek gleby z określonej głębokości.
  • Zestaw do badania gleby: Umożliwia szybką wstępną ocenę zawartości materii organicznej. Aby uzyskać dokładniejsze wyniki, skorzystaj z usług akredytowanego laboratorium.
  • Aplikacja GPS lub mapowa: Przydadzą Ci się do dokładnego oznaczania miejsc poboru próbek, aby w przyszłości móc pobrać nowe próbki z tego samego miejsca.

Dlaczego jest to ważne? Obecność elementów krajobrazu o dużej różnorodności, takie jak strefy buforowe, żywopłoty, pojedyncze drzewa lub grupy drzew, rzędy drzew, miedze śródpolne, skrawki ziemi, rowy, strumienie, małe tereny podmokłe, tarasy, kopce kamienne, kamienne ściany, małe stawy i elementy związane z kulturą zapewniają siedliska i pożywienie wielu gatunkom zwierząt (owadom, ptakom, małym ssakom) .

Twoje działania:

  • Przespaceruj się po swoim terenie: Zmapuj wszystkie istniejące elementy krajobrazu o dużej różnorodności – żywopłoty, szpalery drzew, kamienne murki, miedze pól, stawy itp.
  • Oceń ich stan: Upewnij się, że te obszary nie są wykorzystywane do intensywnej produkcji rolnej (np. wypasu, produkcji paszy) ani nie są poddawane nawożeniu ani działaniu pestycydów (z wyjątkiem niskonakładowego nawożenia niewielkimi dawkami stałych nawozów naturalnych).
  • Zmierz powierzchnię: Oszacuj całkowitą powierzchnię tych elementów na swoim terenie rolnym. Możesz to zrobić, poprzez pomiary w terenie lub korzystając z aplikacji mapującej.
  • Oblicz udział: Podziel powierzchnię elementów krajobrazu przez całkowitą powierzchnię użytkowanych gruntów rolnych i pomnóż przez sto, aby uzyskać procent.
  • Udokumentuj swoje plany: Zapisz mapę i obliczenia w „Arkuszu notatek – Planu zarządzania zasobami przyrodniczymi”. Postaw sobie za cel utrzymanie i zwiększenie jakości tych obszarów.

Pomocne narzędzia:

  • Taśma miernicza lub dalmierz: Użyj do pomiaru długości i szerokości elementów krajobrazu o wysokiej różnorodności.
  • Aplikacja mapowa (np. Google Maps, Geoportal krajowy): Przydadzą Ci się do pomiaru i mapowania powierzchni działki i jej cech krajobrazowych.
  • Notatnik i długopis/telefon: Pozwolą Ci zapisać obserwacje i wyniki pomiarów bezpośrednio w terenie.

Stosując ten zestaw narzędzi i regularnie monitorując te wskaźniki, możesz odegrać aktywną rolę w zrozumieniu i poprawie bioróżnorodności swojego lasu, przyczyniając się do powstania zdrowszego środowiska dla wszystkich.

Możesz również dodać dane do arkusza notatek (Plan zarządzania zasobami przyrodniczymi), aby łatwiej śledzić zmiany zachodzące w czasie.